Roślinność strefy podrównikowej

Big Brother

Temat: Rośliny doniczkowe
Zaślaz mieszańcowy, Klonik, Abutilon ogrodowy, Klonik Pokojowy

Opis:

Zaślaz to niewielki krzew pochodzący ze strefy podzwrotnikowej, posiada jasnozielone, bardzo często żółto nakrapiane liście, podobne są do liści klonu czemu to zawdzięcza swoją potoczną nazwę – Klonik. Liście ozdobne, urokliwe stanowią główną ozdobę rośliny. Kwiaty barwne, duże, niestety jest ich zazwyczaj niewiele i są rzadko porozrzucane po całej roślinie.
Uprawa:

Klonik lubi ziemię zasobną z substancje odżywcze, żyzną. W okresie letnim abutilon wymaga ciepła świeżego powietrza. Dobrze jest przenieść roślinę na balkon lub do ogrodu. Podlewamy obficie przez całe lato, nawet dwa razy dziennie. W okresie letnim zalecane jest co dwa tygodnie podnawożenie nawozem uniwersalnym. Zaślaz bardzo ładnie rozrasta się jeśli 2-3 razy w okresie wzrostu przytniemy mu pędy. Dorosłe rośliny przesadzamy corocznie na początku marca, zalecane jest wówczas lekkie skrócenie korzeni i przycięcie pędów za 4-5 liściem. Rozmnażamy zaślaz z nasion w drugiej połowie zimy. Inna metodą rozmnażania które możemy zastosować to sadzonkowanie – przeprowadzamy je w lutym-marcu lub lipcu-sierpniu. Sadzonki robimy z odłamanych pędów bocznych, przycinając je na długość 5-6 centymetrów. Po ukorzenieniu przesadzamy sadzonki to większego naczynia.
Kwitnienie:

Roślina kwitnie w okresie letnim.
Zimowanie:

W okresie zimowym trzymamy klonik w widnym miejscu o temperaturze około 10ºC, podlewamy umiarkowanie i nie nawozimy.
Źródło: dzialkowicze.fora.pl/a/a,1054.html



Temat: Pustynnienie
Moi zdaniem :
Pustynia - teren pozbawiony zwartej szaty roślinnej na skutek małej ilości opadów (do 100-150 mm), wysokich temperatur powietrza (średnie około 30°C, ekstremalne do 50°C - nocą dochodzi do 0°C najwyższa temperatura to 58°C)) i znacznych ich amplitud.

Roślinność jest uboga, ale wiele roślin przystosowała się do tak skrajnych warunków klimatycznych, poprzez skrócenie okresu wegetacyjnego na okres pory deszczowej, gromadząc wodę (tzw. sukulenty) czy wydłużając system korzeniowy, tak by sięgał do zasobów wody podziemnej na znacznych głębokościach. Roślinność taka nie zajmuje jednak więcej niż 10% powierzchni. Większe płaty roślinność występują w oazach.

Pustynie właściwe występują głównie w strefie zwrotnikowej: w Afryce północnej i południowej, na Bliskim Wschodzie, w Ameryce Południowej i centralnej Australii, a także w strefie podzwrotnikowej, np. w Azji Środkowej czy Ameryce Północnej. Wyróżnia się również pustynie lodowe w strefie polarnej (Antarktyda, Grenlandia, Arktyka).

Ze względu na materiał budujący wyróżnia się następujące typy pustyń:

kamienista,
skalista (hamada),
żwirowa (serir),
piaszczysta (erg),
ilasta (kewir, takyr, plaja).
słona (np. Salar de Uyuni w Boliwii)
Źródło: scientist.pl/viewtopic.php?t=368


Temat: Afryka
Afryka, drugi pod względem powierzchni kontynent świata (30,3 mln km2), leży na półkuli wschodniej po obu stronach równika, największa rozciągłość południkowa 8 tys. km, równoleżnikowa 7,5 tys. km. Ma bardzo słabo rozwiniętą linię brzegową; wyspy i półwyspy stanowią 5% jej ogólnej powierzchni. A. jest niemal w całości starą platformą prekambryjską. Wyjątek stanowią Góry Smocze i Przylądkowe powstałe w czasie  fałdowań paleozoicznych i góry Atlas sfałdowane w  orogenezie alpejskiej. We wsch. A. ciągnie się potężny system rowów tektonicznych, liczne wzniesienia wulkaniczne, z najwyższym Kilimandżaro (5895 m n.p.m.). A. jest kontynentem wybitnie wyżynnym — obszary położone na wysokości 300–2000 m n.p.m. stanowią ok. 76% jej powierzchni. Wyraźnie zaznacza się strefowość klimatyczna i roślinna: wokół równika klimat równikowy i lasy równikowe, na północ i południe od niego klimat podrównikowy i sawanny, dalej klimat zwrotnikowy i pustynie (na północy największa pustynia świata Sahara), następnie klimat podzwrotnikowy. W A. bardzo nierównomiernie rozmieszczone są wody powierzchniowe, najlepiej jest rozwinięta sieć rzeczna w strefie klimatów równikowych; potężne jeziora powstały w rowach tektonicznych Afryki Wsch. 1/3 kontynentu stanowią obszary bezodpływowe. A. zamieszkuje 12 % ludności świata (ponad 700 mln), gł. odmiany czarnej, na północy także białej; zaludnienie bardzo nierównomierne, od ponad 1200 osób na km2 w dolinie Nilu (w Egipcie), do prawie bezludnych pustyń; najmniej zurbanizowany kontynent świata; ludność miejska ok. 34%.
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=6271


Temat: FORDON TUTAJ JEST
Australia to kontynent zwarty o dobrze rozwiniętej linii brzegowej. Stolicą Australi jest Canberra. Powierzchnia wynosi 7682,3 tys. km2. W Australi 3 największe miasta to Sydney, Toowoomba, Newcastle. Zwierzeta zamieszkujące tamte tereny to: Dziobak, Kolczatka, Diabeł Tasmański, Wombat, Koala, Kangur Szary, Kangur Rudy, Dingo, Kazuar, Jamraje, Jamraj zwyczajny, Kapodziób, Altanniki, Papugi, Krokodyl Różańcowy. Aborygeni to rdzenna ludności Australii i Tasmanii. Przed kolonizacją europejską, tj. pod koniec XVIII w. Australię zamieszkiwało, według różnych szacunków, od 300 tys. do 1 mln Aborygenów. Pod względem antropologicznym Aborygeni tworzą odrębny typ australoidalny, wykazujący podobieństwa zarówno do typu negroidalnego, jak i europeidalnego. Przodkowie Aborygenów pojawili się w Australii ok. 40-60 tys. lat temu, przedostając się na te tereny prawdopodobnie z Azji, nie wiadomo jednak, czy zasiedlenia dokonali jednorazowo, czy fale ich migracji powtarzały się. Aborygeni tworzyli językowo-terytorialne wspólnoty plemienne (ok. 500 przed przybyciem Europejczyków), które dzieliły się na mniejsze grupy, przemieszczające się w obrębie terytorium plemiennego w poszukiwaniu żywności. Na rozmieszczenie zwierząt duży wpływ mają strefy roślinności. W Australii rosną zarówno gorące i wilgotne lasy tropikalne (na północy), jak i lasy strefy umiarkowanej (na południu). Cały środek kontynentu zajmują pustynie i półpustynie, czyli obszary suche, z odrębna roślinnością. Australis jest to państwo roślinne obejmujące Australię i Tasmanię. Charakteryzuje się odrębną florą, obejmującą 10 endemicznych rodzin z ok. 400 endemicznymi rodzajami (trzy czwarte flory tego państwa roślinnego składa się z gatunków endemicznych). Ta odrębność spowodowana jest długotrwałą izolacją kontynentu (od ery mezozoicznej). Najczestrzymi roślinami są: Agatis, Eukaliptus, Kazuaryna, Akacja, Banksja. Ukształtowanie poziome. Australia odznacza się dużą zwartością i słabym rozczłonkowaniem. Jedynie 2 wielkie zatoki (Karpentaria na północy i Wielka Australijska na południu) wcinają się w głąb lądu. Długość linii brzegowej wynosi 33,5 tys. km (z Tasmanią - 36,7 tys. km). Łączna powierzchnia szelfu wokół Australii wynosi 2,45 mln km2. Wybrzeża trudno dostępne: nizinne i bagienne na północy, riasowe na północnym zachodzie i wschodzie, klifowe na południu. Wzdłuż północno - wschodniego wybrzeża ciągnie się na długości ponad 2000 km największa bariera koralowa Ziemi - Wielka Rafa Koralowa. Ukształtowanie pionowe. Australia jest najbardziej równinnym kontynentem Ziemi. Średnia wysokość ok. 300 m. Około 87% powierzchni leży poniżej 500 m, zaledwie 0,5% wznosi się powyżej 1000 m. Najwyższym szczytem jest Góra Kościuszki (2228 m n.p.m.) a najniżej położone jest jezioro Eyre (16 m p.p.m.). 2/3 powierzchni Australii zajmuje Wyżyna Zachodnia (wysokość 300-600 m) z rozległymi pustyniami (Wielka Piaszczysta, Gibsona, Wielka Wiktorii). Między zatoką Karpentaria na północy a ujściem Murray na południu rozciąga się aluwialna Nizina Środkowoaustralijska pocięta gęstą siecią okresowo płynących cieków (creeks) z depresją jeziora Eyre w południowej części. Wzdłuż wybrzeża wschodniego (także na Tasmanii) ciągną się Wielkie Góry Wododziałowe, silnie rozczłonkowane, opadające stromo ku nadbrzeżnej nizinie (szerokość od kilku do ponad 100 km). Klimat Australi. Przeważająca część Australii ma klimat zwrotnikowy kontynentalny suchy lub wybitnie (skrajnie) suchy, na wschodzie (poza barierą gór) - wilgotny (częsty napływ morskich mas powietrza). Północna część leży w strefie klimatów równikowych (klimat podrównikowy suchy, przechodzi w wilgotny na wschodzie, natomiast na krańcach Terytorium Północnego i w północnej części półwyspu Jork - odmiana monsunowa). Krańce południowo - zachodnie i południowo - wschodnie kontynentu oraz Tasmania mają klimat podzwrotnikowy morski (typ śródziemnomorski). 80% powierzchni otrzymuje średnio mniej niż 600 mm opadów rocznie, 50% - mniej niż 300 mm. Najniższe opady: ok. 100 mm w rejonie jeziora Eyre, 50 mm na nizinie Nullarbor. Na wschodnim wybrzeżu Australii, znajdującym się w zasięgu pasatu, i na Tasmanii, leżącej w strefie przeważającej cyrkulacji zachodniej, średnie roczne opady wynoszą 1000 - 2000 mm i więcej (na południu od morza Cairns przekraczają 4000 mm). Stosunkowo wysokie opady (ponad 1000 mm) na północnym wybrzeżu Terytorium Północnego i na półwyspie Jork są ograniczone do jednej pory deszczowej (grudzień - marzec). Średnia temperatura w najchłodniejszym miesiącu (lipcu) wynosi 20 - 25°C, tylko w południowo - wschodniej części Australii i na Tasmanii spada poniżej 10°C (w górach poniżej 5°C). W północno - zachodniej części Australii średnia temperatura w najcieplejszym miesiącu (styczniu) dochodzi do 34°C, a maksima absolutne przekraczają 50°C. Roczne wahania temperatur są stosunkowo niewielkie (do 15°C we wnętrzu Australii). W północno - zachodniej części Australii występują burze (do 100 dni w roku). Na pustyniach często powstają burze pyłowe. Do północnych wybrzeży docierają cyklony tropikalne, zwłaszcza willy-willy (średnio 2 - 4 w roku).
Źródło: mz.jun.pl/viewtopic.php?t=9


Temat: Powtórzenie z procesów eolicznych
GEOGRAFIA
1. Wietrzenie fizyczne- rozpad skały bez zmiany jej składu chemicznego i mineralnego. Skały pękają, kruszą się na bloki, gruz i ziarna, w wyniku czego powstają gołoborza i piargi. Wietrzenie fizyczne dzielimy na: - termiczne- silniejsze nagrzewanie się warstw powierzchniowych skały
- mrozowe- zamarzanie wody w szczelinach skał
- solne- narastanie kryształków soli.
Wietrzenie to jest szczególnie intensywne w klimatach charakteryzujących się dużymi wahaniami temperatur dobowych, np. w klimacie subpolarnym lub suchym zwrotnikowym.
2. Gołoborze- rumowisko skalne, zwietrzelina, składająca się z dużych i ostrokrawędzistych głazów, powstała w wyniku rozpadu blokowego wietrzenia mrozowego.
3. Piargi- kamieniste usypiska, powstałe w wyniku gromadzenia się materiału odpadłego ze ścian urwiska.
4. Wietrzenie chemiczne- polega na zmianie składu chemicznego i mineralnego skały wyjściowej, np. utlenianie, rozpuszczanie, itd. Szczególnie intensywnie odbywa się w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności, np. w strefie okołorównikowej i podrównikowej.
5. Wietrzenie organiczne- odbywające się wietrzenie chemiczne przy udziale organizmów roślinnych i zwierzęcych. Obejmuje np. rozsadzanie skał korzeniami drzew.
6. Ruchy masowe- przemieszczenie się materiału skalnego w dół, pod wpływem ciężaru zwietrzałego materiału oraz wskutek działalności wody opadowej, spływającej po stokach (spłukiwanie). W Polsce występują w: Sudetach (g. zrębowe), Karpatach (g. fałdowe), zbocza dolin rzecznych- Płock, Warszawa, Włocławek.
7. Denudacja- całość procesów niszczących polegający na odkrywaniu podłoża skalnego przez osuwanie się powierzchniowej pokrywy zwietrzelinowej.
8. Pustynie: piaszczyste- Gobi (ergi), żwirowe- Sahara (serir), kamieniste-Wlk.P.Wiktorii (hamada).
9. Korazja- proces należący do niszczących wiatru, polega na niszczeniu i polerowaniu powierzchniowych warstw skał.
10. Grzyb skalny- forma skalna, powstająca na skutek niszczącej siły wiatru (korazja). Unoszony wiatrem piasek i inne odłamki skalne uderzają w napotkane przeszkody. Proces, w którym wiatr żłobi skałę u podstawy formy lub jej środku, trwa tysiące lat.
11. Barchan- brak roślin, na pustyniach, ramiona wychylają się zgodnie z kierunkiem wiatru, środkowa część przemieszcza się wolniej niż ramiona. Występuje w gorących strefach, np. azjatyckich.

12. Paraboliczna- rośliny, obszar klimatu wilgotnego, Wolin, ramiona wychylają się odwrotnie niż kierunek wiejącego wiatru, środkowa część szybciej niż ramiona.

13. Erozje: -boczna- bieg środkowy, nurt przesuwa się z jednej strony na drugą, brzegi są podmywane i niszczone, prowadzi do ciągłego poszerzania się dna doliny, powstają meandry, starorzecza.
-denna- wgłębna, w górnym biegu rzeki, przesuwany po dnie materiał skalny, dolina V-kształtna, łagodne zbocza, podstawa erozyjna, bystrza, wodospady.
- ujścia deltowe, lejkowate, estuaria (poszerzone lejkowate) występują w dolnym biegu rzeki
14. Kras powierzchniowy- doliny krasowe, żłobki krasowe, wąwozy, leje, żebra krasowe, polja, doliny krasowe, ostańce, magoty (maczuga herkulesa).
15. Kras podziemny- jaskinie, groty, stalaktyty, stalagmity, stalagnaty, draperie.
16. Wybrzeża: fiordowe- Norwegia; mierzejowo-zalewowe- Polska; szerowe- Szwecja; dalmatyńskie- Chorwacja, Bałkany; riasowe- Hiszp.. Port. Irland.;
17. Działalności wód roztopowych: Sandry, Ozy, Kemy, Pradoliny
18. Rzeźba staroglacjalna- teren środkowej i południowej Polski, rzeźba silnie przemodelowana, pokrywy lessowe przed czołem lądolodu, przedpole Sudetów, Karpat, Wyż. Lubelska, wydmy śródlądowe.
19. Rzeźba młodoglacjalna- teren pojezierzy, na obszarze ostatniego zlodowacenia, lądolód wycofał się najpóźniej, rzeźba nie jest silnie przemodelowana... Wzgórza moren czołowych- Wieżyca 329mnpm, jeziora rynnowe, sandry, ozy, kemy, pradoliny.
20. Formy lodowców górskich- rysy lodowcowe, wygłady lodowcowe, moreny (boczna denna i czołowa) oraz doliny U-kształtne., cyrki lodowcowe.
21. Rysunek zlodowacenia w Polsce
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=3245


Temat: Afryka
Krainy

Afryka jest kontynentem o rzeźbie wyraźnie wyżynnej. Średnia wysokość 658 m. Najwyższy szczyt Kilimandżaro, 5895 m, najniżej położony punkt znajduje się w depresji jeziora Assal - 150 m p.p.m. Ponad 75% powierzchni Afryki leży na wysokości 300-2000 m. Wyżynny blok Afryki, wznoszący się stromymi progami nad wąskim pasem nizin nadbrzeżnych, ograniczony jest od północny górami Atlas, a od południa Górami Przylądkowymi.

Charakterystyczne dla Afryki (z wyjątkiem Afryki Wschodniej) jest występowanie rozległych kotlin rozdzielonych wyżynnymi wzniesieniami. Środkową część północnej Afryki zajmują masywy górskie Ahaggar i Tibesti oraz przylegające do nich od południa wyżyny Adrar des Iforas i Air. Cały ten obszar otaczają kotliny i niecki: od południowego zachodu Kotlina Nigru, od zachodu niecka pustyni AI-Dżauf, od północnego zachodu Kotlina Wielkiego Egru, od północnego wschodu niecka Pustyni Libijskiej, od południa - Kotlina Czadu (ograniczona od wschodu płaskowyżem Dar Fur). Najdalej na wschód jest położona Kotlina Białego Nilu. W środkowej części Afryki leży rozległa Kotlina Konga, otoczona od północnego zachodu Wyżyną Adamawa, a oddzielona od Kotliny Białego Nilu Wyżyną Azante.

W Afryce Południowej 1/3 część obszaru zajmuje kotlina Kalahari, oddzielona od Kotliny Konga Wyżynami Lunda i Bije, obrzeżona od zachodu Wyżynami: Nama, Damara, od południowego wschodu i wschodu Wyżynami Veldów (w Oranii i Transwalu) i Matabele, a od południa płaskowyżem Górnego Karru.

W Afryce Wschodniej ciągnie się system Wielkich Rowów Afrykańskich (od obniżenia rzeki Zambezi do południowego krańca Morza Czerwonego), rozdzielający wysoko położone wyżyny zrębowe, ponad którymi wznoszą się potężne stożki wulkaniczne (Kilimandżaro 5895, Kenia 5199 m, Elgon 4321 m). Od północy Afrykę Wschodnią ogranicza wysoko wydźwignięty blok Wyżyny Abisyńskiej i Wyżyny Somalijskiej.

Klimat

Położenie Afryki po obu stronach równika powoduje wyraźną symetrię w rozkładzie stref klimatycznych. Środkowa część kontynentu obejmuje strefa klimatów równikowych, od klimatu równikowego wilgotnego (opady całoroczne) do podrównikowego suchego (pora deszczowa i sucha). Szczególnie dużą wilgotnością odznacza się wybrzeże Zatoki Gwinejskiej (roczna suma opadu ponad 2000 mm, na stokach wulkanu Kamerun - do 10 000 mm). Wraz ze wzrostem szerokości geograficznej roczna suma opadu znacznie maleje. Najmniej opadów występuje w strefach klimatów zwrotnikowych, głównie na obszarze pustyń.
Na półkuli północnej strefa pustynna (Sahara) obejmuje szeroki pas od Oceanu Atlantyckiego do Morza Czerwonego, na półkuli południowej tylko zachodnia część kontynentu (Namib, Kalahari), część wschodnia leżąca w zasięgu południowo-wschodniego pasatu ma klimat bardziej wilgotny. Na znacznych obszarach Sahary roczna suma opadu nie przekracza 20 mm, na wschodzie - 10 mm, na pustyni Namib - 15 mm. Wnętrze Sahary i wybrzeże Morza Czerwonego są jednymi z najgorętszych obszarów kuli ziemskiej (średnie temperatury w lipcu przekraczają 35?C). Północne i południowe krańce Afryki mają klimat podzwrotnikowy morski z gorącym, suchym latem i łagodną, deszczową zimą.

Świat roślin

W obszarze śródziemnomorskim (północne wybrzeża Afryki i góry Atlas) zimozielone, twardolistne lasy i zarośla typu makii, a z roślin uprawnych - oliwki. Dalej na południe skąpa roślinność pustynna (z drzew głównie uprawy palmy daktylowej w oazach Sahary i nad Nilem), następnie półpustynna i sawannowa. Po obu stronach równika bardzo różnorodne formacje roślinne: na obszarach suchych i gorących (Sudan i część Afryki Wschodniej) różne typy sawanny, na obszarach o dużych opadach (głównie wybrzeże Zatoki Gwinejskiej i dorzecze Konga) bujny, wilgotny, wiecznie zielony las równikowy (tzw. dżungla). Dalej na południe formacje suchorośli: lasy monsunowe (całkowicie zielone tylko w porze wilgotnej), sawanny i półpustynie przechodzące w pustynie.
W najwyższych partiach górskich (np. na Ruwenzori i Kilimandżaro) spotyka się drzewiaste lobelie i ogromne starce. Na nizinnych wybrzeżach morskich Afryki międzyzwrotnikowej - formacje namorzynów.
Południowe krańce Afryki zajmuje roślinność odrębna, o bardzo bogatym składzie gatunkowym. Na wyżynnych półpustyniach krainy Karru występują osobliwe "żywe kamienie" (Lithops). W rejonie nadbrzeżnym pięknie kwitnące byliny oraz twardolistne, zimozielone lasy i zarośla, przypominające śródziemnomorską makię.
Z Afryki pochodzą niektóre rośliny użytkowe, m.in. kawa, arbuz, sorgo.
Źródło: kornelia.xaa.pl/viewtopic.php?t=2456




 

Republika.pl Portal Spoecznoci Internetowych
Linki


 




Przykro nam, strona o podanym adresie nie istnieje.

Sprawd, czy wpisae poprawny adres strony, lub skorzystaj z katalogu lub wyszukiwarki.



Copyright 1996 - 2006 Grupa Onet.pl SA - zobacz wszystkie serwisy »

Powered by WordPress dla [Big Brother]. Design by Free WordPress Themes.